Wentylator i urządzenie odciągu miejscowego składa się z następujących części: urządzenia do pochłaniania zanieczyszczeń, sieci przewodów ssawnych i tłocznych, urządzenia do wzbudzania przepływu powietrza – wentylator, urządzenia oczyszczającego powietrze przed wyrzuceniem go do atmosfery, wylotu odprowadzającego powietrze do atmosfery. Poszczególne części urządzenia odciągu powinny stanowić zwartą całość i sprawnie ze sobą współpracować. Urządzenie do chwytania zanieczyszczeń stanowi najważniejszy element instalacji, jest bowiem miejscem wlotu powietrza do sieci przewodów i decyduje zarazem o sprawności działania odciągu.
Zadaniem urządzenia do pochłaniania zanieczyszczeń jest wytworzenie w strefie wydobywania się zanieczyszczeń takiego ruchu powietrza pod względem kierunku i prędkości, który pozwoliłby na uchwycenie całej masy zanieczyszczonego powietrza. Urządzenie to powinno również osłonić źródło zanieczyszczeń w możliwie jak największym stopniu. Poniżej opisano najczęściej stosowane wentylatory i urządzenia do pochłaniania zanieczyszczeń.
Zasadnicze typy urządzeń do pochłaniania zanieczyszczeń
Urządzenia do pochłaniania zanieczyszczeń można podzielić
1) obudowy całkowite (hermetyzacja),
2) obudowy częściowe,
3) ssawki o wlocie prostokątnym lub okrągłym,
4) ssawki szczelinowe,
5) ssawki z osłonami,
6) okapy.
Podział powyższy nie jest zbyt ścisły, gdyż granice między wymienionymi rodzajami są dość elastyczne.

Przy hermetyzacji procesów gorących, niezbędna ilość odciąganego powietrza ustala się w sposób odmienny niż przy procesach zimnych. Wyższa temperatura, panująca w obudowie niż na zewnątrz, powoduje wzrost ciśnienia w górnej części obudowy. To podwyższone ciśnienie wywołuje ucieczkę powietrza zanieczyszczonego przez otwory i nieszczelności znajdujące się w górnej części obudowy. Dla przeciwstawienia się temu zjawisku należy odciągnąć taką ilość powietrza z górnej części obudowy, aby stworzyć podciśnienie nieco większe od ciśnienia panującego w tej części obudowy. Wielkość i kształt obudowy całkowitej są zależne od rodzaju procesu i urządzeń produkcyjnych. Przy projektowaniu obudowy całkowitej należy zwracać dużą uwagę na miejsce i sposób podłączenia przewodów odciągu miejscowego wentylatora.

Przy procesach związanych z pyleniem podłączenie przewodu ssawnego wykonuje się w pobliżu miejsca załadowania materiału, podlegającego obróbce, lub transportu. Wyjątek stanowią zbiorniki, przy których przewody te są umieszczone możliwie jak najdalej od miejsca załadowania. Kształt i wymiary otworu ssawnego muszą być lak dobrane, aby panująca w nich prędkość powietrza nie powodowała porywania materiału. Gdy obudowa całkowita jest prawidłowo zaprojektowana, zapotrzebowanie powietrza jest znacznie mniejsze niż przy innych urządzeniach do pochłaniania zanieczyszczonego powietrza i wentylacji ogólnej.
Zalecane wprowadzanie hermetyzacji procesów produkcyjnych wymaga dużego zaangażowania ze strony technologów. Zastosowanie hermetyzacji w wentylacji wymagać może niekiedy nawet zmian konstrukcyjnych maszyn, czy też urządzeń, co nic może wpływać jednak na pogorszenie wskaźników produkcyjnych. Należy dążyć, żeby każda maszyna, będąca źródłem wydzielania się zanieczyszczeń, była rozpatrywana również pod kątem hermetyzacji procesu produkcyjnego. Tak jak konstruktor urządzenia czy maszyny jest obowiązany zabezpieczyć obsługę przed kontaktem z częściami ruchomymi, tak również powinien być obowiązany zabezpieczyć otoczenie przed wydzielaniem się szkodliwych zanieczyszczeń.