Podczas obróbki drewna mamy do czynienia z pyłem drzewnym, trocinami, wiórami i odpadkami. Zanieczyszczenia te nie są w zasadzie szkodliwe dla zdrowia, jedynie pył drzewny może wywołać gorączkę lub astmę powstałą na tle alergicznym. Pył, trociny i odpadki stanowią materiał łatwopalny. Należy zwrócić uwagę na własności wybuchowe pyłu drzewnego. Ważna zatem w przypadku tego typu zakładów jest dobra wentylacja.

Do usuwania odpadków z podłogi należy stosować odciągi podłogowe, które zależnie od sposobu ich wykonania mogą być stałego lub okresowego działania. Wentylacyjne odciągi stałego działania są ustawione w pobliżu obrabiarek nie zaopatrzonych w urządzenia odciągu miejscowego, natomiast odciągi okresowego działania są ustawione zazwyczaj przy słupach i otwieranie podczas sprzątania zakładu, po zakończeniu pracy. Nawiew powietrza wentylacyjnego (w ilości odpowiadającej ilości powietrza odciąganego) z nawiewnikami możliwie równomiernie rozłożonymi należy sytuować w górnej strefie pomieszczenia.

Strumień powietrza nawiewanego wentylacją powinien być tak obliczony, aby nie powodował nadmiernego ruchu powietrza w strefie pracy, zwłaszcza w pobliżu ssawek. Zimą powietrze nawiewane musi być ogrzane do odpowiedniej temperatury.

Działanie urządzenia odciągu miejscowego realizowanego poprzez wentylatory będzie sprawne, jeżeli sieć przewodów będzie niezbyt rozległa (max. 30 m), a liczba obrabiarek podłączonych do jednego zespołu wentylacji niewielka. W przypadku konieczności przekazywania odpadów drzewnych na znaczne odległości zaleca się urządzenie podzielić na odciąg miejscowy i urządzenie transportu pneumatycznego.

Poza tym w zakładach obróbki drewna mogą znajdować się oddziały montażowe i lakiernicze, w których zaleca się stosować wentylację ogólną i w miarę potrzeby odciągi miejscowe. W oddziałach montażowych nawiew należy sytuować w górnej strefie pomieszczenia, a wyciąg w strefie pracy na wysokości 1 m nad podłogą. Ilość powietrza wentylacyjnego należy obliczyć opierając się na zyskach ciepła od ludzi i maszyn, musi to być jednak ilość nie mniejsza niż 5-krotna wymiana na godzinę. W lakierniach ilość powietrza jakie dostarczyć powinna wentylacja oblicza się z warunku dopuszczalnej koncentracji par (nitro, terpentyny itp.). Nawiew należy projektować do strefy pracy, wywiew natomiast z górnej strefy pomieszczenia.