Odmianą wentylacji wywiewnej, stosowanej w przemyśle, są odciągi miejscowe. Zadaniem urządzenia odciągu miejscowego jest: uchwycenie zanieczyszczonego powietrza w miejscu powstawania zanieczyszczeń w postaci jak najbardziej skoncentrowanej, następnie doprowadzenie go do urządzeń oczyszczających lub wyrzucenie na zewnątrz w miejscu, gdzie zanieczyszczenia te nie będą oddziaływały w sposób szkodliwy na otoczenie. A zatem za pomocą odciągów miejscowych nie usuwamy zanieczyszczeń z powietrza, tylko chwytamy powietrze zanieczyszczone i usuwamy je.

Wentylator i urządzenie odciągu miejscowego składa się z następujących części: urządzenia do pochłaniania zanieczyszczeń, sieci przewodów ssawnych i tłocznych, urządzenia do wzbudzania przepływu powietrza – wentylator, urządzenia oczyszczającego powietrze przed wyrzuceniem go do atmosfery, wylotu odprowadzającego powietrze do atmosfery. Poszczególne części urządzenia odciągu powinny stanowić zwartą całość i sprawnie ze sobą współpracować. Urządzenie do chwytania zanieczyszczeń stanowi najważniejszy element instalacji, jest bowiem miejscem wlotu powietrza do sieci przewodów i decyduje zarazem o sprawności działania odciągu.
Zadaniem urządzenia do pochłaniania zanieczyszczeń jest wytworzenie w strefie wydobywania się zanieczyszczeń takiego ruchu powietrza pod względem kierunku i prędkości, który pozwoliłby na uchwycenie całej masy zanieczyszczonego powietrza. Urządzenie to powinno również osłonić źródło zanieczyszczeń w możliwie jak największym stopniu. Poniżej opisano najczęściej stosowane wentylatory i urządzenia do pochłaniania zanieczyszczeń.
Zasadnicze typy urządzeń do pochłaniania zanieczyszczeń
Urządzenia do pochłaniania zanieczyszczeń można podzielić
1) obudowy całkowite (hermetyzacja),
2) obudowy częściowe,
3) ssawki o wlocie prostokątnym lub okrągłym,
4) ssawki szczelinowe,
5) ssawki z osłonami,
6) okapy.
Podział powyższy nie jest zbyt ścisły, gdyż granice między wymienionymi rodzajami są dość elastyczne.

« »