Otrzymana, jedną z podanych wyżej metod, ilość powietrza wentylacyjnego jest maksymalna, jaką należy doprowadzić do pomieszczenia.
Ilość ta nie musi być zawsze ilością powietrza zewnętrznego. Gdy powietrze usuwane z pomieszczenia nie zawiera zanieczyszczeń szkodliwych dla zdrowia, po oczyszczeniu dla zmniejszenia nakładów na ogrzewanie względnie chłodzenie powietrza, stosuje się obieg (recyrkulację) powietrza, tj. wprowadza się do pomieszczenia część powietrza zeń usuwanego. Nie wolno stosować recyrkulacji w pomieszczeniach szpitalnych, laboratoriach chemicznych, bakteriologicznych itp.
W przypadku stosowania recyrkulacji należy zawsze doprowadzić pewną minimalną ilość powietrza zewnętrznego. Jako podstawę, przy określaniu minimalnych ilości powietrza zewnętrznego, przyjęto konieczność usuwania zapachów, wydzielanego dwutlenku węgla oraz innych nieszkodliwych domieszek. Ilość powietrza zewnętrznego może być różna w różnych okresach roku