Wnioski z przeprowadzonych licznych badań i obserwacji pozwalają na stwierdzenie, że samopoczucie człowieka może być również dobre w dużych zakresach zmienności wilgotności względnej powietrza. Wywiera ona wpływ na samopoczucie ludzi dopiero wówczas, gdy jest to związane z koniecznością odparowania wody z powierzchni skóry. Jeżeli w pomieszczeniu jednocześnie występuje wysoka temperatura i wilgotność względna powietrza, wówczas zostaje zahamowane odparowanie wody z powierzchni skóry, człowiek zaczyna się pocić i odczuwać duszność.
KLIMAWENT Piotr Tymiński
Na pewnym wykresie podano krzywą maksymalnej wilgotności względnej powietrza zewnętrznego w zależności od temperatury powietrza dla klimatu środkowoeuropejskiego. Na tymże wykresie naniesiono granicę duszności oraz maksymalne dopuszczalne wilgotności względne powietrza wewnątrz pomieszczenia wg DIN-1946. Należy zwrócić uwagę, że krzywa maksymalnych wilgotności względnych powietrza w pomieszczeniu wg DIN-1946 przebiega bardzo blisko krzywej duszności, wobec czego wilgotność względna powietrza w pomieszczeniu klimatyzowanym powinna być zawsze odpowiednio niższa.

« »